BINNEN BIJ DE BUITENJAN
Veldhoven, 16 februari 2016

Er is al veel over gezegd en net als iedere andere betrokken Veldhovenaar probeer je voor jezelf een beeld te vormen van de situatie binnen de muren van 'de Buitenjan'. Deze week kreeg ik, samen met enkele andere raadsleden, de kans om een kijkje te nemen.

Mijn fractiegenoten had ik beloofd om mijn uiterste best te doen om zoveel mogelijk asielzoekers te spreken en zodoende een getrouw beeld te krijgen van binnenuit. De terugkoppeling wil ik ook graag met andere Veldhovenaren delen. Daarom plaats ik hier mijn verslag.


Tijdens het wachten bij de ingang konden we kijken naar een groepje jonge vluchtelingen die op de Turfweg zichzelf leerde skeeleren. Kennelijk zijn er onlangs tweedehands skeelers uitgedeeld aan de kinderen. De één lukte dit wat beter dan de ander maar het deed me vooral goed om te zien dat ze plezier leken te hebben. Wat me ook beviel was dat deze kinderen ons netjes groetten.

Duur van de opvang begrensd
Aan het begin van de rondleiding vertelde de locatiemanager ons dat we vrij waren om de mensen zelf aan te spreken en dat er best een aantal zijn die goed Engels spreken. Meteen deed hij de mededeling dat drie mei de paviljoens worden opgedoekt en dat de noodopvang bij de Buitenjan dan inderdaad eindigt. Ik moet bekennen dat ik over de beloofde duur van de opvang altijd sceptisch ben geweest, ik was dan ook blij te horen dat die toezegging dus toch na wordt gekomen.

Schaamtegevoel over de gebeurtenissen in Keulen
We liepen de opvang binnen en ik vroeg de eerste de beste man die ik tegenkwam of hij Engels sprak. Dat bleek hij te kunnen. Lotvi was zijn naam. Hij vertelde me dat hij 26 jaar oud was en samen met zijn twee jongere broers uit Syrië gevlucht was. Zijn beide ouders zijn nog daar. Ze komen niet echt uit een gebied waar de bommen vallen maar ze voelden een behoorlijke dreiging. Hij was daar werkzaam als engineer en hier in de Buitenjan zorgt hij voor zijn broertjes en verleent hij waar hij kan hand- en spandiensten.

Ik vroeg hem of hij gehoord had wat er zich in Keulen heeft afgespeeld en of hij zich kan voorstellen dat dit ook het beeld van Veldhovenaren over vluchtelingen beïnvloedt. Hij was precies op de hoogte van wat er zich in Keulen heeft afgespeeld maar voegde er meteen aan toe dat hij zich niet verantwoordelijk voelt voor wat een stel gekken daar tijdens de jaarwisseling hebben uitgevreten. Verder vertelde hij dat hij zich veilig voelt op de Buitenjan en dat hij het gevoel heeft dat de andere bewoners dat ook doen. Hij gaf wel aan het jammer te vinden dat ze zo ver van de bewoonde wereld af zaten.

Voor sommigen is de opvang te karig
Mijn volgende gesprek met een Syrische vrouw liep anders. Helaas kon ze zich onvoldoende uiten vanwege haar gebrekkige Engels. Maar dat ze hier leven als 'animals' kon ze me wel duidelijk maken. Ze barstte daarna in tranen uit en liep verder. Een ongemakkelijke ontmoeting die haaks leek te staan op mijn gesprek met Lotvi.

Daarna sprak ik een groepje uit Syrië, christenen, zoals ze me zelf vertelden. Daar was ik blij mee omdat ik weet dat er soms spanningen zijn tussen moslims en christenen. Maar ook zij vertelden dat ze zich veilig voelden en dat ze begrepen dat de opvang sober is. De enige wens die ze hadden, was dat ze graag kerkdiensten in Veldhoven wilden bijwonen om te bidden voor betere tijden. Alleen zouden ze graag zien dat er vervoer naar de kerk geregeld zou worden.

Ontmoetingsruimte voelt voor de vluchtelingen veilig aan
We werden vervolgens meegenomen naar het paviljoen waar gegeten wordt en de vluchtelingen elkaar kunnen ontmoeten. Daar hingen de twee enige tv-schermen die op het park aanwezig zijn. Rondom een tv zat een groep van zo'n 25 vluchtelingen met elkaar te praten. Ook hier valt op dat de mensen je netjes begroeten. De sfeer die ik ervoer, week volledig af van de grimmige sfeer die ik mezelf had ingebeeld.

Hierna bezochten we de slaappaviljoens. Ondanks dat ik begrepen had dat de opvang sober is, moet ik bekennen dat ik toch wel onder de indruk was van deze invulling van het begrip sober. In kleine ruimtes zonder deur maar als doorgang een dun zwart gordijntje staan 4 stapelbedden en 8 kluisjes. Geen enkele vorm van privacy. De vluchtelingen delen de 'kamers' met volstrekt onbekenden. De wandjes tussen de slaapkamers zijn van hout en komen niet tot bovenaan het tentdoek. Het is weliswaar noodopvang maar dit had ik niet verwacht. Het 'We live here as animals' kon ik nu iets beter plaatsen.

Aantal vrouwen onder de vluchtelingen bleek groter dan verwacht
Wat me verder opviel, was dat er geen aparte was- en toiletruimten waren voor mannen en vrouwen. Achter in de gezamenlijke toiletruimten stond een aantal wasmachines. Navraag leverde op dat de vluchtelingen enkel bed-bad-brood en Wifi krijgen. Ze krijgen dus geen zakgeld. Het geld dat ze hier in bijvoorbeeld de supermarkt uitgeven, hebben ze zelf meegenomen of per bank opgenomen. Verder had ik me ingesteld op een grote populatie mannen maar ik heb ook veel vrouwen en kinderen gezien.

Het COA is er enkel voor de noodopvang en het IND gaat over de asielaanvraag werd ons verteld. De huidige groep blijft hier tot begin mei. Grote veranderingen in de samenstelling zullen er dus niet meer plaatsvinden. Een groep kinderen van middelbare schoolleeftijd zal vanaf eind januari met een bus naar een Eindhovense school worden gebracht en gehaald voor onderwijs. De kinderen van basisschoolleeftijd krijgen in het Nederlands les op de Buitenjan zelf. Er zijn geen klachten meer over de kwaliteit van het eten.

Bewakers ontspannen
Als laatste sprak ik met twee bewakers. Ook zij maakten op mij een ontspannen indruk. Ze vertelden mij dat ze zojuist een vader met zijn zoon (23) per telefoon met elkaar in contact hadden kunnen brengen. Vader en zoon hadden elkaar vijf jaar niet gezien noch gesproken. De man was dolgelukkig en de bewakers genoten hier ook zichtbaar van. Er werd nu gekeken hoe de zoon vanuit Utrecht zo snel mogelijk naar Veldhoven kon worden gehaald.

Tot zover mijn bezoekverslag. Het beeld dat ik voor mezelf gevormd had is behoorlijk bijgesteld. Ik ben voor sobere opvang, maar veel soberder dan dat de noodopvang nu in Veldhoven plaatsvindt, kan het niet. Degenen die bang zijn dat de opvang in Veldhoven gelukszoekers aantrekt, kan ik geruststellen. Daarnaast ben ik blij dat de toezeggingen over de korte duur dus echt worden nagekomen. Eerlijk is eerlijk, ik had vooraf flinke bedenkingen, maar na vandaag moet ik toch concluderen dat Veldhoven deze missie goed onder controle lijkt te hebben.

Peter Saris
Fractievoorzitter VVD Veldhoven
Tel.: 06-51556010
Stuur me een mail